Góry Bystrzyckie

Te bardzo słabo zaludnione góry oferują możliwość długich wędrówek po zalesionych wzniesieniach z dala od tłumów turystów 

Góry Bystrzyckie to pasmo górskie w Sudetach Środkowych. Ciągnie się z północnego zachodu na południowy wschód na długości ok. 40 km. Od północy graniczy z Górami Stołowymi, od strony zachodniej z Górami Orlickimi (przez doliny Dzikiej Orlicy i Bystrzycy Dusznikowskiej), od wschodu opada do Rowu Górnej Nysy.

Przełęcz Spalona (811 m n.p.m.) dzieli pasmo Gór Bystrzyckich na dwie części:

– część południowa, ze szczytami: Jagodna (997 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Gór Bystrzyckich; Gniewosz (853 m n.p.m.), Czerniec (891 m n.p.m.), Kamyk (721 m n.p.m.), Bochniak (713 m n.p.m.), Graniczny Wierch (711 m n.p.m.), Kamieńczyk (702 m n.p.m.)

– część północna, podzielona doliną Bystrzycy Łomnickiej na pasmo wschodnie i zachodnie; ze szczytami: Łomnicka Równia (898 m n.p.m.), Smolna (865 m n.p.m.)

Geologia
Część północna pasma zbudowana jest z gnejsow kambryjskich, piaskowców i łupków. Część południowa z gnejsów i granitognejsów.

Klimat
Klimat w Górach Bystrzyckich jest ostry. Występują tu obfite opady. Zimy są długie i śnieżne.

Przyroda – roślinność i zwierzyna
Pierwotnie w Górach Bystrzyckich dominowała buczyna. Dziś dominuje świerk, zasadzony przez człowieka (po wycięciu istniejących tu wcześniej lasów). W dolinach potoków występują lasy łęgowe (jesiony, jaworzyna, olsza). Na terenie torfowiska liczne gatunki roślin torfowych, które są pod ochroną.

W Górach Bystrzyckich spotkać można liczne gatunki ptaków (w tym pliszkę górską, pluszcza, derkacza, puchacza, włochatkę i inne) oraz wiele cennych gatunków bezkręgowców (np. rzadki ślimak świdrzyk kasztanowaty).

Woda
W Górach Bystrzyckich płyną dwie rzeki o nazwie Bystrzyca. Bystrzyca Dusznicka ma źródło w Zieleńcu i oddziela Góry Bystrzyckie od Orlickich. W dalszym biegu wpada do Nysy Kłodzkiej. Bystrzyca Łomnicka ma źródło w Zbójnickiej Górze, dzieli część północną Gór Bystrzyckich na pasmo wschodnie i zachodnie. W Bystrzycy Kłodzkiej wpada do Nysy Kłodzkiej.

Za jedną z ładniejszych rzek całych Sudetów uznana jest Dzika Orlica, która oddziela Góry Bystrzyckie od Orlickich. Ma swoje źródło w okolicy rezerwatu „Torfowisko w Zieleńcu”. Jest dopływem Orlicy, w dalszym biegu wpada do Łaby.

Na Bystrzycy Łomnickiej koło Zielonego Mostu, w Różance utworzono wodny zbiornik retencyjny. W Rudawie zalew rekreacyjny.

Parki rezerwaty atrakcje 

Obszar Chronionego Krajobrazu Góry Bystrzyckie i Orlickie zajmuje powierzchnię 22 500 ha. Stanowi naturalną otulinę Parku Narodowego Gór Stołowych.

Rezerwaty

• Rezerwat ścisły „Torfowisko pod Zieleńcem” chroni  unikalne pod względem przyrodniczym tzw. torfowisko wysokie. Rezerwat położony jest na wysokości 760 m n.p.m. Powierzchnia rezerwatu 160 ha (całego obszaru torfowiska 270 ha) obejmuje tzw. Topielisko oraz część tzw. Czarnego Bagna. Rosną tu cenne rośliny (np. mchy torfowce, brzoza karłowata, sosna błotna, rosiczki), występują rzadkie owady (np. motyl modraszek bagniczek) i ptaki (np. bocian czarny, głuszec, cietrzew). Wyjątkowy krajobraz: jak tundry syberyjskiej. Po rezerwacie można poruszać się jedynie wyznaczony ścieżkami.

Atrakcje 

• „Autostrada Sudecka” – niezwykle atrakcyjna widokowo szosa prowadząca zboczem Gór Bystrzyckich, doliną Dzikiej Orlicy i Gór Orlickich. Wybudowana w 1938 r. Szczególnie polecana rowerzystom.
• Solna Jama – na zboczu Czerńca (891 m n.p.m.), w pobliżu Gniewoszowa, jedyna w Górach Bystrzyckich jaskinia krasowa. Chroniony Pomnik Przyrody.
• Fort Wilhelma w pobliżu wsi Huta – pozostałości fortyfikacji wybudowanych pod koniec XVIII w.
• Fort Fryderyka na Kamiennej Górze (704 m n.p.m.) – pozostałości fortyfikacji wybudowanych pod koniec XVIII w.