Karkonosze - najbardziej znane i najwyższe pasmo Sudetów. 

Karkonosze (cz. Krknose, niem. Riesengebirge czyli Góry Olbrzymie, kiedyś zwane tak również w języku polskim). Przebiega przez nie granica polsko-czeska. Całkowita powierzchnia Karkonoszy wynosi około 700 km², z czego w granicach Polski leży niecałe 200 km² czyli mniej niż 1/3. Jednocześnie na terenie Polski znajduje się najwyższy szczyt Karkonoszy, Śnieżka (1603 m n.p.m.) - będąca jednocześnie najwyższym szczytem całych Sudetów (jest to jedyny szczyt Sudetów przekraczający wysokość 1600 m n.p.m). 
Główny grzbiet Karkonoszy rozpoczyna się Przełęczą Szklarską (886 m n.p.m.) na zachodzie, która oddziela je od Gór Izerskich. Przełęcz Karkonoska (1198 m n.p.m.) dzieli grzbiet na część zachodnią - gdzie dominuje Wielki Szyszak (1509 m n. p. m.), a znajduje się też Szrenica (1362 m n.p.m.) i Łabski Szczyt (1472 m n.p.m.) i część wschodnią, gdzie szczyt Smogornia (1489 m n.p.m). Najwyższa Śnieżka (1603 m n.p.m.) wyrasta w części pomiędzy Przełęczą pod Snieżką a Sowią Przełęczą (1164 m n.p.m.). Dalej na wschód jest Czarny Grzbiet, ze szczytem Czarna Kopa (1407 m. n.p.m.). Najbardziej wysunięty na wschód człon Karkonoszy to Grzbiet Kowarski pomiędzy Przełęczą Sowią a Przełęczą Okraj (1046 m n.p.m).  
Od strony północnej Karkonoszy leży Kotlina Jeleniogórska, od południowej Pogórze Karkonoszy.
Karkonosze (po polskiej i czeskiej stronie) mają długość 36 km i szerokości około 20 km.

Geologia 
Południowa część pasma Karkonoszy zbudowana jest z granitów rumburskich, gnejsów, łupków i zlepieńców, zachodnia część głównego grzbietu z granitu waryscyjskiego. 
Karkonosze są starymi górami. Obecne ukształtowanie jest wynikiem waryscyjskich ruchów górotwórczych. Masyw został ponownie wydźwignięty w orogenezie alpejskiej. Najbardziej atrakcyjne dziś elementy rzeźby Karkonoszy, takie jak kotły polodowcowe, stawy i jeziora cyrkowe wykształciły się w trakcie procesów silnej erozji (okres zlodowaceń i po ustąpieniu lądolodu) po ustaniu alpejskich ruchów górotwórczych. 

Klimat
Klimat Karkonoszy stanowi pewien fenomen, odróżniający to pasmo od reszty obszaru Sudetów. Karkonosze należą do najbardziej zamglonych i wietrznych gór w całej Europie. Choć nie są to góry wysokie, ich klimat jest charakterystyczny właśnie dla europejskich gór wysokich. Wieją tu silne wiatry, występują gwałtowne zmiany pogody. Średnia roczna temperatura dla Śnieżki wynosi 0,4°C, roczna suma opadów na Śnieżce przekracza 1200 mm, na Szrenicy i Wielkim Szyszaku 1400 mm. 

Przyroda - roślinność i zwierzęta
Roślinność w Karkonoszach wykazuje piętrowość. Wyróżniamy piętro podgórskie, regla dolnego, regla górnego, kosodrzewiny z łąkami wysokogórskimi i murawy naskalne piętra alpejskiego. W reglu dolnym i górnym sztucznie wprowadzono świerk.
Endemity Karkonoszy to skalnica bazaltowa i dzwonek karkonoski. Karkonosze były od dawna penetrowane i zajmowane przez ludzi, dlatego nie występują już tutaj drapieżniki, jak niedźwiedź, wilk czy ryś. Są zwierzęta płowe (jelenie, sarny), drobne ssaki (bobry, lisy, kuna, łasica). Żyje tu 16 gatunków nietoperzy, z których najliczniejszy to nocek rudy. 
Ciekawostką są muflony, dzikie owce sprowadzone tu na początku wieku XX z Korsyki, które bardzo dobrze się zaaklimatyzowały na tym obszarze. 
W Karkonoszach występuje wielka różnorodność ptaków: m.in. sikora, dzięcioł, zięba, kukułka, świergotek, a także cenne gatunki kuraków: głuszec i cietrzew. Oraz wiele cennych bezkręgowców, np. 18 gatunków ważek, 189 gatunków stonek, ponad 160 gatunków pająków, gatunki reliktowe (wirek z Wielkiego Stawu i ślimak poczwarówka arktyczna ze ścian Małego Śnieżnego Kotła) i endemiczne (jeden z podgatunków motyla miernikowca i jeden gatunek chrząszcza).

Karkonoski Park Narodowy utworzono już w 1959 r. W 1992 r. włączono go do transgranicznego rezerwatu biosfery UNESCO Karkonosze/Krkonoše. 
Na terenie Parku wydzielono 112 km oznakowanych szlaków turystycznych.
Turystyka rowerowa w Karkonoskim Parku Narodowym dopuszczona jest wyłącznie na oznakowanych odcinkach tras: 
- Szlakiem czerwonym do Schroniska nad Łomnicką
- Drogą Urszuli do Betonowego Mostu
- Szlakiem niebieskim na Przełęcz Karkonoską i do schroniska Odrodzenie
- W rejonie Jagniątkowa - Droga Sudecką - od potoku Sopot do potoku Brocz 
Należy pamiętać o tym, że trasy rowerowe wyznaczone są na pieszych szlakach turystycznych, z zachowaniem pierwszeństwa dla turystyki pieszej. 

9 ścieżek dydaktycznych:
- Ścieżka przyrodnicza na górę Chojnik
- Ścieżka przyrodnicza wokół kotłów Wielkiego i Małego Stawu 
- Ścieżka przyrodnicza "Śląską drogą na Śnieżkę"
- Ścieżka przyrodnicza we wschodniej części Karkonoszy
 -Ścieżka przyrodnicza po ekosystemach leśnych Karkonoskiego Parku Narodowego
 -Ścieżka dydaktyczna do wodospadu Szklarki (dostosowana dla osób niepełnosprawnych)
 - Ścieżka przyrodnicza na Szrenicę 
 -Transgraniczna ścieżka przyrodnicza "Polodowcowe dziedzictwo Karkonoszy"
 -Ścieżka przyrodnicza dla dzieci i młodzieży "Chojnik" 

Atrakcje 
- Śnieżka (czes. Sněžka, niem. Schneekoppe) - najwyższy szczyt Karkonoszy, całych Sudetów oraz Republiki Czeskiej. Symbol Karkonoszy, góruje nad Karpaczem. Na szczycie znajduje się schronisko w charakterystycznym kształcie spodków, obserwatorium i barokowa kaplica św. Wawrzyńca. Z Karpacza prowadzi tu kilka szlaków turystycznych. 

Wodospady
- Wodospad Kamieńczyka - najwyższy wodospad po polskiej stronie Karkonoszy. Położony na wysokości 846 m n.p.m. Składa się z 3 kaskad o łącznej długości 27 m. Spada do Wąwozu Kamieńczyka - długiego na 100 m, o ścianach do 30 m i szerokości w niektórych fragmentach jedynie 4 m. Przy wodospadzie znajduje się schronisko i szałas. 
- Wodospad Szklarki - w Wąwozie Szklarki, na wysokości 520 m n.p.m., ma długość 13,3 m 
- Wodospad Podgórnej - położony w Przesiece, na wysokości 547 m n.p.m. o kaskadzie o długości 10 m. 

Kotły
- Kocioł Wielkiego Stawu - leży pod szczytem Smogornia (1489 m n.p.m.), na dnie kotła (na wysokości 1225 m n.p.m.) największe jezioro polodowcowe w Karkonoszach - Wielki Staw (pow. 8,3 ha, maksymalna głębokość 25 m). Sąsiaduje z Kociołem Małego Stawu, na którego dnie - na wysokości 1183 m n.p.m. - znajduje się staw o powierzchni 2,9 ha, i głębokości 7 m. Oba Kocioły są niezwykle malownicze. 
- Śnieżne Kotły - 2 kotły polodowcowe - Mały i Wielki - położone pomiędzy Wielkim Szyszakiem a Łabskim Szczytem. Górna krawędź Wielkiego Kotła Kotła jest na wysokości 1490 m n.p.m., dno około 300 m poniżej. Na dnie znajdują się 2 jeziorka - Śnieżne Stawki. Na szczycie punkty widokowe. 
- Skałki - malownicze formy skalne. Jest ich około 100, są to m.in.: Pielgrzymy, Słonecznik, Śląskie Kamienie, Czeskie Kamienie, Paciorki, Twarożnik, Trzy Świnki, Końskie Łby.