Beskid Śląski - świetne miejsce do uprawiania turystyki górskiej: gęsta sieć szlaków, bogata baza noclegowa, rozwinięta sieć komunikacji, piękne widoki.
 
Beskid Śląski to najbardziej na zachód wysunięta część Beskidów. Ma powierzchnię około 700 km². Graniczy na zachodzie z Beskidem Śląsko-Morawskim (do 1968 r. pasma uznawane były za jedną grupę górską), Beskidem Żywieckim na południowym wschodzie, Kotliną Żywiecką na wschodzie, Beskidem Małym na północnym wschodzie i Pogórzem Śląskim na północy. Obszar Beskidów Śląskich jest bardzo dobrze zagospodarowany turystycznie. Dogodną bazą wypadową jest Bielsko-Biała. Równie znane miejscowości regionu to Wisła, Ustroń i Szczyrk. 
Beskid Śląski składa się z dwóch głównych pasm przedzielonych doliną Wisły: pasma Czantorii (995 m n.p.m.,) zwanego też pasmem Stożka i Czantorii oraz położonego na wschodzie pasma Baraniej Góry (1220 m n.p.m.) zwanego też Wiślańskim. 

W paśmie Baraniej Góry, oprócz Baraniej Góry leży najwyższy szczyt całego Beskidu Śląskiego czyli Skrzyczne (1257 m n.p.m). Barania Góra (1220 m n.p.m.), od której pochodzi nazwa całego pasma jest drugim pod względem wysokości szczytem Beskidu Śląskiego. Na wysokości 1106 m n.p.m. wypływa z niej Wisła, największa polska rzeka. W paśmie jest jeszcze Szyndzielnia (1026 m n.p.m.), Klimczok (1119 m n.pm.) i Kotarz (974 m n.p.m.). Jest to pasmo mocno rozczłonkowane, z wieloma malowniczymi dolinami, potokami górskimi. 
 Pasmo Czantorii jest niższe. Ogranicza go od wschodu dolina Wisły, od zachodu dolina Olzy. Pasmem przebiega granica państwowa Najwyższym szczytem są tu Kiczory (990 m n.p.m.). Najważniejsze szczyty pasma to Wielka Czantoria (995 m n.p.m.) i Wielki Stożek (978 m n.p.m.).

Beskid Śląski słynie z pięknych widoków rozciągających się z łagodnych grzbietów pokrytych polanami. Najpiękniejsze panoramy można podziwiać z pasma ciągnącego się od Czantorii do Stożka oraz Równicy, Bratniej, Starego Gronia, Ochodzitej, Tynioka. Ze Skrzycznego i Malinowskiej Skały można dojrzeć Babią Górę, a czasem nawet Tatry. Aby poprawić widoczność z Baraniej Góry, często odwiedzanej przez turystów, wybudowano wieżę z platformą widokową.

Geologia 
Pasmo Beskidu Śląskiego zbudowane jest z łupków i piaskowców. Podstawowym budulcem jest flisz karpacki. 

Klimat
Klimat Beskidu Śląskiego jest zmienny. Wiatry wieją najczęściej z kierunku północno-zachodniego. Przynoszą dużo opadów deszczu (800 -1200 mm rocznie) i śniegu zimą. Wieje tu wiatr halny. Piękna pogoda utrzymuje się jesienią. 


Przyroda - zwierzyna i roślinność 
Na obszarze Beskidu Śląskiego żyją jelenie karpackie, sarny, lisy, kuny leśne; z ptaków: głuszce - będące pod ochroną, oraz myszołowy, krogulce i jastrzębie; z gadów spotyka się m.in. żmiję zygzakowatą i zaskrońca. W potokach żyją pstrągi, które są pod ochroną. 
Beskid Śląski jest obszarem mocno zalesionym. Kiedyś dominowały tu lasy bukowo- jodłowe, dziś są to przede wszystkim sztucznie zalesione świerki.
Występują tu tak rzadkie gatunków roślin jak wawrzynek wilczełyko, tojad mocny, przetacznik górski. Są także fiołki, storczyki, widłaki. 

Pasma Czantorii i Baraniej Góry obejmuje Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego utworzony w 1998 r. 

Atrakcje 
W Beskidzie Śląskim rozpoczyna się oznaczony na czerwono Główny Szlak Beskidzki im. Kazimierza Sosnowskiego. Wyznaczony jeszcze przed II wojną, jest najdłuższym szlakiem polskich gór, ma 519 km. Ciągnie się od Beskidu Śląskiego, przez Beskid Żywiecki, Gorce, Beskid Sądecki, Beskid Niski aż do Bieszczad. Obejmuje m.in. szczyty: Stożek, Barania Góra, Babia Góra, Turbacz, Lubań, Przehyb, Radziejowa, Jaworzyna Krynicka. Umożliwia dotarcie do wielu znanych miejscowości np. Ustronia, Rabki, Krościenka nad Dunajcem, Rytra, Krynicy-Zdrój, Iwonicza-Zdrój, Rymanowa-Zdrój, Komańczy, Cisnej, Ustrzyk Górnych.
W Beskidzie Śląskim prowadzi z Ustronia przez Równicę, Czantorię Wielką, Stożek Wielki Przełęcz Kubalonka, Baranią Górę schodząc do Węgierskiej Górki. 

Ciekawe rezerwaty 
Rezerwat „Barania Góra” utworzony w 1953 r., zajmuje powierzchnię ponad 380 ha. Jest miejscem ochrony głuszca i jeleni.
Rezerwat „Wisła” na zboczach Baraniej Góry na obszarze źródliskowym Wisły. Przy samym źródle Wisły wyznaczono rezerwat wodny - dla ochrony pstrąga. Unikatowe formy erozji rzecznej, ślady osuwisk. Cenny las bukowo-jodłowo-świerkowy. Występują także cenne gatunki storczyków i lilii.  
Rezerwat „Stok Szyndzielni” na zachodnim stoku góry Szyndzielnia. Chroni las bukowy z jaworem. 
Rezerwat „Bystry” w okolicy Istebnej - jeden z lepiej zachowanych drzewostanów świerkowych w Europie (wys. ok. 50 m). 
Rezerwat cisowy „Zadni Gaj” 

Początek Wisły - potoki źródłowe Wisły to Biała i Czarna Wisełka, które łączą się w rejonie Czarnego, gdzie przyjmują nazwę Wisła. 
Na zachodnich stokach Baraniej Góry, niedaleko szczytu, wypływa potok dający początek Białej Wisełce, a nieco na południe – Czarna Wisełka. Oba te potoki opływają boczne ramię Przysłopu (1021 m) i łączą się w rejonie Czarnego, przyjmując nazwę Wisła.