Beskid Żywiecki - drugie co do wysokości po Tatrach pasmo górskie w Polsce. Wyniosłe szczyty, długie grzbiety i malownicze hale. 

Beskid Żywiecki - najwyższe pasmo Beskidów, część Beskidów Zachodnich. Rozciąga się wzdłuż granicy polsko-słowackiej, od Przełęczy Zwardońskiej na południowym zachodzie do Pasma Babiogórskiego na północnym wschodzie. Graniczy Beskidem Śląskim na zachodzie (z oddzielony rzeką Sołą), na wschodzie z Beskidem Małym (oddzielony Koszarawą). 

Beskid Żywiecki dzieli się na pięć części: 
- Grupa Wielkiej Raczy (1236 m n.p.m.), do której należą również Mała Racza (1178m n.p.m.) oraz Mała Rycerzowa (1207m n.p.m.). 

- Grupa Pilska (1557 m), gdzie również Lipowska Góra (1323 m n.p.m.) i Romanka (1366 m n.p.m.)

- Grupa Babiej Góry (1725 m n.p.m.), która jest najwyższym szczytem, jest tu także Mała Babia Góra (1517 m n.p.m.) i Polica (1366 m n.p.m.)

- Pasmo Przedbabiogórskie (Jałowiec 1110 m n.p.m.)

- Pasmo Podhalańskie z Wielkim Działem (936 m n.p.m.) i Żeleźnicą (913 m n.p.m.)

Wędrując po Beskidzie Żywieckim nie można ominąć malowniczych hal. Najsłynniejsze z nich to: Hala Lipowska (1324 m n.p.m.), Hala Boracza (854 m n.p.m.), Hala Miziowa (ok. 1300 m n.p.m.), Hala Rysianka (1322 m n.p.m.), Hala Redykalna (1146 m n.p.m.), oraz Hala Krupowa i Hala Pawlusia.  
 
Geologia
Beskid Żywiecki powstał w trakcie fałdowania alpejskiego w epoce trzeciorzędu. Składają się z płaszczowiny magurskiej zbudowanej ze skał fliszowych (piaskowce, łupki, zlepieńce). 

Przyroda - roślinność i zwierzyna 
Na terenie Beskidu Żywieckiego piętrowy układ roślinności. Na wysokości 600-1150 m n. p.m. rozciąga się regiel dolny. Dominują lasy świerkowe, z nielicznymi jodłami, bukami i jaworami. Pomiędzy 1150 a 1400 m n.p.m. rozciąga się regiel górny: rośnie tu bór świerkowy, w wilgotnych miejscach paprocie, podbiałek alpejski, liczne mchy, na łąkach krokusy.
Na wysokościach 1400-1650 m n.p.m. rozciąga się piętro subalpejskie (dotyczy to jedynie Babiej Góry i Pilska), które porasta głównie kosodrzewina, także jałowiec halny, jarzębina, borówki. Piętro alpejskie (powyżej 1650 m n.p.m.) występuje tylko w szczytowych partiach Babiej Góry (rosną tu m.in. sasanka alpejska, cenne gatunki roślin storczykowatych; endemity tego obszaru to okrzyn jeleni i rogownica alpejska)
Wśród zwierząt dominują jelenie, sarny, dziki. Spotkać też można kuny leśne, lisy, żbiki, nieliczne niedźwiedzie. Bardzo duże bogactwo ptaków: puszczyk, myszołów, cietrzewie, głuszce, dzięcioł, kukułki, pliszki górskie i in. Najbardziej cenne płazy to chroniona salamandra plamista i traszka karpacka.  

Jezioro
Jezioro Żywieckie - zbiornik retencyjny na rzece Soła utworzony w 1966 r. Ma powierzchnię 1000 ha. i pojemność 100 mln m³. Przy zaporze działa elektrownia wodna, a zbiornik wykorzystywany jest jako obszar rekreacyjny. Korzystne wiatry umożliwiają pływanie na żaglówce, uprawianie windsurfingu. Wzdłuż brzegów jeziora przystanie i wypożyczalnie sprzętu, plaże (np. bezpłatne kąpielisko strzeżone w zatoce Moszczanka). 

Babiogórski Park Narodowy - utworzony został w 1954 r. Obejmuje południową i północną część masywu Babiej Góry, o powierzchni 3391,55 ha (powierzchnia otuliny wynosi 8437 ha). Od 1977 r. jest rezerwatem biosfery. 
Na terenie Parku wyznaczono 8 ścieżek edukacyjnych
- Dolina Rybiego Potoku
- Jak chronimy babiogórską przyrodę
- Echa pierwotnej puszczy karpackiej
- Śladami Wawrzyńca Szkolnika 
- U źródlisk Morza Czarnego
- W reglu dolnym
- Z Zawoi przez Diablak do Lipnicy
- Babia Góra bez granic (ścieżka polsko-słowacka)

Żywiecki Park Krajobrazowy - istnieje od 1986 r., rozciąga się na powierzchni 35 870 ha. Obejmuje masyw Pilska i Wielkiej Raczy. Na terenie parku m.in. największy w Beskidach wodospad w Sopotni Wielkiej o wys. 10 m. oraz Jaskinia Wickowska o długości 101 m. W Parku utworzono 9 rezerwatów, w celu ochrony cennych zespołów leśnych, m.in. rezerwat Pilsko, Pod Rysianką i Oszast