Bieszczady - ten bardzo słabo zagospodarowany i zaludniony obszar daje gwarancję prawdziwego wypoczynku wśród nienaruszonej przyrody.

Bieszczady to zachodnia część Beskidów Wschodnich. Pasmo położone jest na terenie Polski, Słowacji i Ukrainy.
Na obszarze Polski znajduje się cześć zachodnia Bieszczad, rozciągająca się pomiędzy Przełęczą Łupkowską (640 m n.p.m.), a Użocką (853 m n.p.m.). Graniczy od zachodu z Beskidem Niskim, od północy z Górami Sanocko-Turczańskimi, od południa z Vyhorlatem. Część Zachodnich Bieszczad leży na Słowacji. 
Zarówno Bieszczady Środkowe - od Przełęczy Użockiej do Tucholskiej, jak i Wschodnie, które ciągną się dalej na wschód od Przełęczy Tucholskiej - znajdują się na terenie Ukrainy. Na Ukrainie znajduje się najwyższy szczyt całego pasma Bieszczad: Pikuj (wys. 1405 m n.p.m.). 
W Bieszczadach Zachodnich wyróżniamy: 
- Pasmo graniczne (od Przełęczy Łupkowskiej do Użockiej, granią biegnie granica ze Słowacją);  
- Pasmo połonin - najwyższe pasmo; ciągnie się od Smereka (1222 m n.p.m.) do Przełęczy Bukowskiej; tutaj znajduje się Połonina Wetlińska (1255 m n.p.m.), Połonina Caryńska (1297m n.p.m.), Bukowe Berdo (1313 m n.p.m.) i najwyższy szczyt całych Bieszczad na terenie Polski: Tarnica (1346 m n.p.m.).
- Wysoki Dział (między Komańczą a Cisną) z najwyższym szczytem Wołosaniem (1071 m n.p.m.) i masywem Chryszczatej (997 m n.p.m.)
- Pasmo Łopiennika (1069 m n.p.m., najwyższy szczyt) i Durnej (979 m n.p.m.) 

Szczyty najwyższych pasm Bieszczad zajmują połoniny czyli rozległe hale ponad pasmem lasów. Najbardziej znana to Połonina Wetlińska, będąca doskonałym punktem widokowym, czasem można stąd dojrzeć nawet Tatry. Sąsiaduje z nią Połonina Caryńska rozciągająca się na długości około 4 km.

Geologia 
Bieszczady zbudowane są za skał osadowych (flisz). Grzbiety górskie zbudowane są z twardych piaskowców, doliny zaś wyrzeźbione w bardziej miękkich skałach piaskowo-łupkowych. Doliny położone poprzecznie do zboczy powstały w miejscach uskoków tektonicznych. 

Klimat 
Klimat Bieszczad nie jest wysokogórski, lecz charakteryzowany jako umiarkowany ciepły przejściowy z dominacją klimatu kontynentalnego. Lata są tu ciepłe, a zimy mroźne (do -10 ºC powyżej 1300 m n.p.m.). W zimie występuje zjawisko inwersji temperatury - co powoduje niezwykłą przejrzystość powietrza w górnych partiach (dobra widoczność).

Przyroda - roślinność i zwierzęta 
W Bieszczadach żyje aż 30 gatunków roślin endemicznych dla obszaru Wschodnich Karpat. Są to m.in.: tojad wschodniokarpacki, tojad tauryjski, goździk kartuzek i pszeniec biały. 
W Bieszczadach żyją: wilki, niedźwiedzie, dziki, jelenie, żbiki, rysie. Do gatunków zwierząt szczególnie zasługujących na uwagę należy wąż Eskulapa (jest to największy wąż w Polsce i Europie Środkowej, o długości do 2 m), puszczyk uralski i puchacz (największa sowa europejska).

Woda 
Z wierzchołków do bieszczadzkich dolin spływają San, Terebowiec, Wołosatka, Rzeczyca, Wetlina, Potok Nasiczański, Górna Solinka.
Potoki bieszczadzkie tworzą charakterystyczny „kratowy” układ: początkowo płyną równolegle do pasm górskich, w dalszym biegu przecinają je i tworzą piękne doliny przełomowe. 
Zalew Soliński - nazywany czasem „bieszczadzkim morzem”, powstał w 1968 r. przez spiętrzenie rzek San i Solinka; zatopiono pod nim wieś Solinę. Zbiornik ma pow. 22 km² i jest to sztuczny zbiornik o największej pojemności w Polsce (472 mln m³), zapora Solińska jest najwyższą zaporą w Polsce - w najwyższym miejscu ma 82 m. Okolice Soliny są popularnym i chętnie odwiedzanym przez turystów terenem rekreacyjnym. 
Zbiornik Myczkowiecki - utworzony na Sanie, pow. 2 km² i poj. 11 mln m³. 

Bieszczadzki Park Narodowy utworzony został w 1973 r. Od 1992 r. jest częścią Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”. Ma powierzchnię 292 km², na jego obszarze wydzielono 132 km szlaków turystycznych.

Wyznaczone ścieżki przyrodnicze 
• „Orlik krzykliwy” / Wołosate - Tarnica 
• „Salamandra”  /  Ustrzyki Górne - Wołosate 
• „Jodła”  / Suche Rzeki - Smreki 
• „Śnieżyca” / Ustrzyki Górne - Szeroki Wierch 
• „Buk” / Ustrzyki Górne - Połonina Caryńska
• „W dolinie Górnego Sanu - BÓBR” / Bukowiec - Sianki - Bukowiec 
• „Pełnik” / Połonina Wetlińska 
• „Jarzębina” „Wielka Rawka” / Ustrzyki Górne - Przełęcz Wyżniańska 

Rezerwaty przyrodnicze 
• „Hulskie im. S. Myczkowskiego” - o pow. 190 ha, utworzony dla ochrony lasu bukowego i bukowo-jodłowego (buczyna karpacka), oraz cennych gatunków zwierząt: żbika, rysia, niedźwiedzia brunatnego, orlika. Nazwa od pobliskiego szczytu Hulskie (846 m n.p.m.).
• „Przełom Osławy nad Duszatynem” - o pow. 322 ha, obejmuje meandrowy odcinek rzeki Osławy, która opływa wzgórze Łokieć (515 m n.p.m.)  
• „Gołoborze” - o pow. 13 ha, naturalne głazowisko piaskowców istebniańskich, zbiorowisko cennych roślin naskalnych i rzadkich minerałów. Występuje tu 18 chronionych gatunków roślin.
• Rezerwat krajobrazowy „Sine Wiry” - pow. 450 ha, na jego terenie malowniczy przełom Wetliny u stóp Połomy (76 m n.p.m.)

Trasy 
• Wielka Pętla Bieszczadzka - trasa o długości 147 km. Zatacza koło od Leska, przez Uherce Mineralne, Olszanicę, Ustrzyki Dolne, Czarną, Lutowiska, Ustrzyki Górne, Cisną, Baligród i wraca do Leska.
• Mała Pętla Bieszczadzka - Lesko - Hoczew - Myczków - Polańczyk - Wołkowyja - Rajskie - Sakowczyk - Czarna- Cisna - Lesko. 

Inne atrakcje 
• Torfowisko „Wołosate” - na wys. 680 m n.p.m., o pow. 4 ha, przy drodze Ustrzyki Górne- Wołowate
• Wodospady: na potokach Czartów Młyn, Hylaty i Hulski
• Jeziora Duszatyńskie - jeziora osuwiskowe pomiędzy Komańczą a Chryszczatą, jezioro Dolne na wys. 683 m n.p.m., Górne - 711 m n.p.m, obszar rezerwatu „Zwiezło”