Góry Kamienne,  „Sudeckie Tatry” – pasmo o stromych zboczach i głębokich dolinach.

Góry Kamienne leżą w Sudetach Środkowych wzdłuż granicy polsko-czeskiej. Od zachodu graniczą z Bramą Lubawską, od wschodu ze Wzgórzami Włodzickimi, od północy z Górami Wałbrzyskimi i Sowimi, od południa z Górami Stołowymi. Góry Kamienne należą do jednych z dłuższych pasm Sudetów – mają długość ok. 50 km. Układają się w kształt łuku. Składają się kilku pasm: 
– położonych południkowo, czyli nietypowo jak na Sudety Gór Kruczych (Kralovecky Szpicak 881 m n.p.m., Szeroka 844 m n.p.m.) 
oraz reszty pasm położonych już typowo dla sudeckich pasm, czyli z północnego zachodu ku południowemu wchodowi
– Wzgórz Krzeszowskich (Góra Ziuty 631 m n.p.m., Góra Świętej Anny 593 m n.p.m.)
– Czarnego Lasu (Czuba 660 m n.p.m.)
– Pasma Lesistej (Lesista Wielka 851 m n.p.m., Dzikowiec Wielki 836 m n.p.m.)
– Gór Suchych (najwyższe i najdłuższe pasmo, najwyższy szczyt Waligóra 936 m n.p.m., oprócz tego Suchawa 928 m n.p.m. i Kostrzyna 906 m n.p.m.)
–Wyżyny Unisławskiej i Doliny Ścinawki

Geologia 
Góry Kamienne zbudowane są ze skał osadowych (piaskowców, zlepieńców i łupków) oraz wulkanicznych (porfirów, melafirów, tufów). Melafiry są tu wydobywane do dziś, m.in. w kamieniołomie w Rybnicy Leśnej. Zbocza Gór Kamiennych są strome, a szczyty mają często formy stożków, a nie spłaszczeń – tak charakterystycznych dla Sudetów. 

Klimat
W Górach Kamiennych występują obfite opady (800-900 mm), długo zalega pokrywa śnieżna, a jednocześnie obszar charakteryzują suche gleby.

Przyroda 
Dzisiejsza struktura lasów w Górach Kamiennych jest wynikiem działalności człowieka. Tereny, gdzie wycinano drzewa (już w XIX w.) obsadzano świerkiem. W Górach Kruczych rosną też buki, a w Paśmie Lesistej dominują gatunki liściaste (jarzębina, brzoza, jawor). Obszary podmokłe i łąki są bogate pod względem kwiatowym, rośnie tu np. dziewięćsił bezłodygowy, storczyki i niezapominajka błotna. Na Hali pod Klinem można znaleźć gatunki roślin subalpejskich. W regionie występuje kilka cennych drzew – pomników przyrody, np. lipa drobnolistna w Unisławiu Śląskim o obwodzie 825 cm. 

Woda
Rzeki i potoki Gór Kamiennych: Zadrna, Grzędziecki Potok, Ścinawka.
W Kamiennej Górze znajduje się zbiornik rekreacyjny o powierzchni prawie 8 ha. 

Park Krajobrazowy Gór Wałbrzyskich – ma powierzchnię 6500 ha, a jego otulina blisko 2900 ha. Został utworzony w 1998 r. i obejmuje najwyższe partie Gór Suchych i Pasmo Lesistej (a także Góry Wałbrzyskie). Na jego obszarze leży najwyższy szczyt Gór Kamiennych – Waligóra (936 m n.p.m.), jeden z bardziej stromych szczytów w całych Sudetach, na który wejście wymaga sporego wysiłku. Sam wierzchołek Waligóry jest pokryty lasem, jednak poniżej szczytu (od strony południowej) roztacza się piękny widok na okoliczne pasma górskie: Góry Sowie, Bardzkie, Góry Bystrzyckie, Orlickie, Stołowe, Masyw Śnieżnika, a przy dobrej pogodzie nawet na Ślężę.

Atrakcje
W Górach Kamiennych warto odwiedzić: 
– Schronisko Andrzejówka na przełęczy Trzech Dolin (799 m n.p.m.) wybudowane w 1933 r. Można z niego dojść szlakiem czerwonym i żółtym do pięknie położonej wsi Grzmiąca z drewnianym kościołem z XVI w. 
– Głazy Krasnoludków (Gorzeszowskie Skałki) – rezerwat o powierzchni ok. 9 ha, znajdują się w nim piękne formy piaskowe (np. maczugi, szczeliny) osiągające nawet 30 m. Obszar przypomina trochę Góry Stołowe.
– „Kruczy Kamień” – rezerwat florystyczno- krajobrazowy, gdzie chronione porfirowe skały i roślinność (m.in. endemiczny fiołek porfirowy)
– Czerwone Skałki na zboczach Suchawy – efektowne osunięcia skalne
– Szpiczak (czes. Ruprechtícký Špičak) – szczyt graniczny z wieżą widokową
– Tzw. szczeliny wiatrowe w Paśmie Lesistej, w których przez cały ma miejsce cyrkulacja powietrza. W lecie powietrze jest w nich zimne, w zimie ciepłe.